Galeria – Związek Polaków na Ukrainie

11 sierpnia 202411 sierpnia 2024 zpu Aktualności, Galeria, Publikacje, Wybór redakcji

IX Kongresie Związku Polaków Ukrainy

Ponad dziewięćdziesięciu delegatów z różnych regionów Ukrainy w dniach 29-30 czerwca uczestniczyło w IX Kongresie Związku Polaków Ukrainy – największego zrzeszenia organizacji polskich naszego kraju, aby omówić dokonania poczynione w okresie minionych ośmiu lat, nakreślić zamierzenia na przyszłość, określić dalszą strategię rozwoju organizacji, zatwierdzić projekt nowego Statutu ZPU i wybrać nowe władze na kolejne 4 lata.

Z powodu siły wyższej, pandemii i pełnoskalowej wojny, ostatni VIII Kongres ZPU obradował w listopadzie 2016 r. Decyzją Zarządu Głównego ZPU przedłużono kadencję władz Związku.

Otóż po 8 latach w Kijowie spotkali się delegaci licznie przybyli na IX Kongres – przedstawiciele stowarzyszeń z całej Ukrainy, w tym najliczniejsza delegacja z obwodu żytomierskiego. Po rejestracji wstępnej wśród gości przeprowadzono badanie sondażowe potrzeb organizacji, które przygotował Jerzy Wójcicki. Wyniki badania przydadzą się nowej ekipie władz ZPU, żeby lepiej zorganizować pracę i koordynację z oddziałami poza Kijowem.

To najwyższej rangi zgromadzenie zaszczycili swoją obecnością przedstawiciele korpusu dyplomatycznego Ambasady RP w Kijowie: Konsul Jacek Gocłowski oraz Wicekonsulowie Anna Babiak-Owad i Paweł Owad. Kongres Oświaty Polonijnej z życzeniami owocnych obrad reprezentowała Prezes Wiktoria Laskowska-Szczur.

Ukraińskie władze odpowiedzialne za współpracę z mniejszościami narodowymi reprezentowali: Wołodymyr Kondur z Sekretariatu Pełnomocnika Rady Najwyższej Ukrainy ds. Praw Człowieka , Igor Łossowski – zastępca przewodniczącego Państwowej Służby ds Etnopolityki i Wolności Sumienia oraz Aszot Awanesjan- przewodniczący Rady Wspólnot Narodowych Ukrainy.

Do delegatów Kongresu zostały skierowane listy gratulacyjne z Biura Współpracy z Polonią i Polakami za Granicą Kancelarii Prezydenta RP, Fundacji „Wolność i Demokracja” oraz Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”. Życzenia Polakom na Ukrainie w formie video przekazali też podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych RP Henryka Mościcka-Dendys, wiceprzewodniczący Komisji Łączności z Polakami za Granicą poseł na Sejm RP Jan Dziedziczak, poseł na Sejm RP oraz Prezes Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych Edward Trusewicz i ustępujący Prezes ZPU Antoni Stefanowicz.

W swoim powitalnym słowie do delegatów i gości IX Kongresu ZPU Konsul RP w Kijowie Jacek Gocłowski zaznaczył: „Blisko osiem lat temu, w listopadzie 2016 roku odbył się VIII Kongres ZPU. Te osiem mijających lat to był czas wytężonej pracy na rzecz polskiej wspólnoty w Ukrainie, polskiej kultury i języka polskiego, czas kultywowania polskich tradycji. To był też czas wojny Ukrainy z moskiewskim barbarzyństwem, czas pandemii Covid-19, a ostatnie 857 dni to czas walki o utrzymanie państwowości Ukrainy. Bez wątpienia najważniejszy czas 33-letniej historii niepodległego państwa… Jestem dumny z tego, że Polacy tu, w Ukrainie, bez zastanowienia opowiedzieli się jednoznacznie po właściwej stronie. To także jest wynik pracy wykonanej przez 35 lat przez organizację, przez członków ZPU”.

Konsul Jacek Gocłowski podkreślił, że ma nadzieję na to, że nowe władze będą kontynuowały dzieło swoich poprzedników pamiętając, że „głównym celem Związku jest odrodzenie narodowe Polaków Ukrainy, formowanie i pomoc w zaspokojeniu ich potrzeb, obrona praw narodowościowych, krzewienie języka polskiego, odrodzenie kultury narodowej”.

Konsul zapewnił, że Ambasada RP będzie dalej wspierać nowo wybrane władze ZPU, którym przyjdzie pracować w niełatwych czasach oraz stawić czoła wyzwaniom nieznanym do tej pory, które przyniósł XXI wiek Europie i światu. Podziękował też wszystkim organizacjom skupionym w ZPU za dotychczasową współpracę i pogratulował osiągniętych sukcesów, życząc kolejnych wielu lat działalności na rzecz mniejszości polskiej w Ukrainie.

Miłą niespodzianką Kongresu było odznaczenie pani Lesi Jermak za wieloletnią działalność społeczną – Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Polonii i Polaków za Granicą” przyznaną przez Prezesa Rady Ministrów RP, którą otrzymała z rąk pana Konsula Jacka Gocłowskiego.

Po pobłogosławieniu obrad przez ks. Michała Sadownika z Kijowa wszyscy obecni minutą ciszy uczcili pamięć działaczy polonijnych, którzy odeszliod nas na zawsze i wszystkich, którzy zginęli podczas wojny.

Przewodniczącym Kongresu został wybrany Prezes Partii Polaków Ukrainy Stanisław Kostecki. Według porządku obrad zostały przedstawione sprawozdania z działalności Związku Polaków Ukrainy ustępujących władz, w tym Prezesa Antoniego Stefanowicza, który zapoznał zebranych z najważniejszymi wydarzeniami w działalności ZPU zaistniałymi w ciągu ostatnich ośmiu lat.

„Obecnie ZPU ma ponad 140 oddziałów w 22 obwodach Ukrainy z liczbą członków ponad 35 tys. W ciągu ostatniej kadencji do ZPU dołączyło 17 nowych organizacji… W sierpniu 2023 roku dla rozeznania zaistniałej sytuacji rozpoczęto weryfikację organizacji polskich w Ukrainie przez wszystkie możliwe środki komunikacji: stworzono google ankiety, prowadzono korespondencję, rozmowy telefoniczne. Wynik okazał się bardzo pocieszający – organizacja żyje! W większości członkowie organizacji ZPU znajdują się w Ukrainie, prowadzą swoją działalność w trudnej obecnie sytuacji” – podkreślił Antoni Stefanowicz (Sprawozdanie w całości dołączamy).

Sprawozdanie z działalności w odpowiednich dziedzinach złożyły: kultura – Pierwsza Wiceprezes Lesia Jermak; szkolnictwo – Wiceprezesi: Natalia Szumlańska i Olga Pawluk; działalność wolontariacka – Swietłana Zajcewa-Wiełykodna. W ramach sprawozdania z obszaru kultur, na podstawie materiałów przysłanych przez delegatów, powstał katalog prezentujący działalność poszczególnych organizacji zrzeszonych w ZPU.

Prezes Żytomierskiego Obwodowego Związku Polaków na Ukrainie Wiktoria Laskowska-Szczur poinformowała o prężnej działalności organizacji, sytuacji Polaków na Żytomierszczyźnie oraz działaniach w czasie agresji rosyjskiej na Ukrainę.

Rewizyjna Komisja z Wioletą Fedczyszyn na czele złożyła sprawozdanie finansowe oraz przedstawiła dowody niezgodnych z prawem działań Zarządu w zakresie wykluczenia ze składu Zarządu jego członków wybranych podczas VIII Kongresu.

IX Kongres ZPU, zgodnie z protokołem Komisji Rewizyjnej za lata 2016-2023, zapewnił kompletność i obiektywność, bezstronne i rzetelne rozpatrzenie skargi Wiktorii Laskowskiej-Szczur na przyjętą decyzję Zarządu Głównego (Protokół nr 2 z dnia 23.06.2018 r.) zgodnie z art. 11 Ustawy Ukrainy „O stowarzyszeniach publicznych” i postanowił unieważnić decyzję o „odwołaniu Wiktorii Laskowskiej-Szczur ze składu Zarządu Głównego bez ważnych powodów w latach 2017–2018 i niedopuszczalnym zachowaniu dyskredytującym Związek”, co jest niezgodne ze Statutem ZPU.

Jednym z głównych punktów porządku dnia Kongresu były wybory prezesa ZPU.

Swoje autoprezentacje oraz program rozwoju przedstawiły dwie kandydatki na stanowisko prezesa: Lesia Jermak (Kijów) i Natalia Szumlańska (Żytomierz). Obydwie prezentacje i oba programy były bardzo interesujące pod względem merytorycznym, a także zawierały ciekawe nowotarskie pomysły dotyczące dalszej przyszłości organizacji.

W wyniku transparentnego głosowania 72 głosów oddano na Lesię Jermak, 19 – na Natalię Szumlańską. Na Prezesa Związku Polaków Ukrainy na następną kadencję większością głosów wybrano Lesię Jermak.

„Praca społeczna – to setki godzin, wysiłek i osobiste wyrzeczenia. Mój imponujący dorobek dotychczasowej działalności podobnie skłania do refleksji i docenienia trudu i uporu, jaki stał u jego podstaw. Obecny sukces od uczestniczki kijowskiego polskiego zespołu „Jaskółki” przy KNKSP „ZGODA” do Prezesa ZPU zawdzięczam swojej śp. Mamie, która wspierała mnie od samego początku mojej działalności oraz rodzinie, która mnie wspiera we wszystkich moich poczynaniach i inicjatywach, która świadomie dała zgodę na delegowanie mnie na kandydatkę na stanowisko Prezesa ZPU. Losowi, który podarował mi nieprzeciętny talent, pasję twórczą i upór w realizacji zamierzonego celu. Także nie byłoby to możliwe, gdyby nie ludzie, którzy są dla mnie przykładem i inspiracją, z którymi od lat współpracuję, na których wsparcie i pomoc zawsze mogę liczyć. Dziękuję WAM – Antoni Stefanowicz, Stanisław Kostecki, śp. Stanisław Panteluk, Aleksander Polaczok, Wiktoria Laskowska-Szczur, Rościsław Raczyński, Andżelika Płaksina, Łarysa i Switłana Bułanowe, Ewa Mańkowska” – zaznaczyła nowo wybrana Prezes ZPU Lesia Jermak.

„Polacy Żytomierszczyzny popierają Lesię Jermak, z którą owocnie współpracujemy wiele lat. W imieniu Żytomierskiego Obwodowego Związku Polaków Ukrainy składamy serdeczne gratulacje z okazji wyboru na stanowisko prezesa ZPU. Życzymy nowej przewodniczącej oraz Zarządowi sukcesów w realizacji wszystkich zamierzeń oraz nowych projektów, które przyczynią się do wzmocnienia i rozwoju polskiej społeczności na Ukrainie” – zaznaczyła Wiktoria Laskowska-Szczur.

Następnie przeprowadzono wybory do Zarządu Głównego ZPU, gdzie wysunięto 16 kandydatur. W wyniku jawnego głosowania delegatów do Zarządu Głównego Związku Polaków Ukrainy weszli:

– Stanisław Kostecki (Chmielnicki)

– Switłana Bułanowa (Kijów)

– Igor Janiszewski-Chłystow (Nowa Kachowka)

– Lidia Jegorowa (Zaporoże)

– Ludmiła Kotyk (Chmielnicki)

– Wiktoria Laskowska-Szczur (Żytomierz)

– Wiktor Marenycz (Kremenczug)

– Walentyna Pasiecznik (Szepetówka)

– Maria Piwowarska (Żytomierz)

– Andżelika Płaksina (media)

– Aleksander Polaczok (Kropiwnicki)

– Halina Pomazan (Krzywy Róg)

– Rościsław Raczyński (Kijów)

– Jerzy Sokalski (Berdyczów)

– Jerzy Wójcicki (Winnica)

– Switłana Zajcewa-Wiełykodna (Odessa)

Komisja Rewizyjna:

– Wioleta Fedczyszyna (Kijów)

– Maryna Gorbacz (Kramatorsk)

– Natalia Manijczuk (Szepetówka)

– Oleksy Mazur (Winnica)

– Ludmiła Wolska (Żytomierz)

Po ogłoszeniu składu Zarządu Głównego i Komisji Rewizyjnej przegłosowano kandydaturę Pierwszego Wiceprezesa ZPU, którym został Stanisław Kostecki.

Burzliwe debaty toczyły się podczas omawiania nowego projektu Statutu ZPU, do którego zostały wprowadzone ważne dla Polaków uzupełnienia, m. in.: „Związek Polaków Ukrainy opiera się na moralnych zasadach Kościoła katolickiego” itd.

W drugim dniu Kongresu na jego uczestników czekały eksperckie sesje w komisjach, w których zostały omówione strategie rozwoju organizacji na lata 2024-2028.

Głównym promotorem i organizatorem komisji była Prezes Stowarzyszenia „Ukraińsko-Polski Sojusz im. Tomasza Padury” z Równego Ewa Mańkowska. W grupach delegaci omówili ważne dla polskiego środowiska tematy dot. kultury, mediów, oświaty, zachowania miejsc pamięci narodowych, wolontariatu, młodzieży itd. Zostały opracowane uchwały i plan działalności. Była to możliwość integracji przedstawicieli liderów ruchu polskiego z całej Ukrainy według interesów i kierunku działalności. Zostały nawet stworzone grupy w vaiberze i podjęto decyzję o spotkaniu w trybie on-line raz w miesiącu.

Podsumowując pracę Kongresu Prezes Lesia Jermak zaznaczyła: „ Dziękuję wszystkim za tak aktywną pracę. Bardzo się cieszę, że wszystkie nasze cele, które przedstawiłam wczoraj i które Państwo wypowiedzieli dzisiaj, są bardzo podobne. Każdy z Was ma zapał do pracy, a to znaczy, że każda nasza organizacja na pewno będzie się rozwijać”.

Na zakończenie pracy Kongresu Wicekonsul Anna Babiak-Owad zaznaczyła: „Chciałabym pogratulować nowo wybranym władzom i życzyć dobrej pracy, ponieważ potencjał jest. Chcemy też zapewnić, że mogą Państwo liczyć na merytoryczną pomoc Ambasady RP i Wydziału Konsularnego, których pracownicy będą współpracować z Państwem i brać aktywny udział w Państwa projektach”.

Kongres ZPU zakończył się mszą świętą odprawioną w katedrze św. Aleksandra w Kijowie.

Warto zauważyć, że Kongres został przeprowadzony na wysokim poziomie organizacyjnym, wybory odbyły się w sposób transparentny.

Chociaż prace Kongresu utrudniały syreny alarmowe, wyłączenie prądu, na sali panowała życzliwa i przyjacielska atmosfera, obrady delegatów odbywały się spokojnie, w jedności i tolerancji.

IX Kongres ZPU potwierdził, że w Ukrainie nadal mieszka wielka polska społeczność, o czym świadczy przybycie wielu prezesów i działaczy polonijnych do Kijowa. Organizacje polskie podejmują ważne dla Polaków Ukrainy wyzwania oraz realizują wiele rozmaitych inicjatyw, co pomnaża bogactwo kulturowe Ukrainy.

KULTURA

[…] Nie zważając na problemy i trudności ZPU rozwija różne formy swej działalności w pierwszej kolejności w sferze kultury i szkolnictwa. Polska kultura osadzona na granicy dwóch wielkich tradycji – zachodniej i wschodniej – w swojej ponad tysiącletniej historii wypracowała swój unikalny charakter. Dorobek kultury przekazywany jest kolejnym pokoleniom, dzięki czemu naród zachowuje ciągłość, trwałość w czasie. Aby zrozumieć specyfikę kultury polskiej, konieczne jest poznanie historii naszego kraju ojczystego. Wszystkie organizacje ZPU dążą to tych celów, rozpowszechniając kulturę polską na terenach Ukrainy, kultywując polskie tradycje narodowe, umacniając w Polakach Ukrainy poczucie przynależności do ojczyzny.

Program wydarzeń kulturalnych systematycznie rozwija się i wzbogaca. Grupy twórcze reprezentują polską kulturę oraz swoje osiągnięcia na festiwalach kultury polskiej oraz innych imprezach kulturalno-oświatowych, np. oprócz festiwalu „Tęcza Polesia”(zapoczątkowanego jeszcze przez śp. Stanisława Szałackiego i Walentego Grabowskiego) przeprowadzane są ogólnoukraińskie festiwale polskiej piosenki współczesnej w Kijowie, dziecięcej w Odessie, organizowany jest Festiwal polskiej muzyki klasycznej w Kropiwnickim, „Akermański Polonez” w Biełgorod-Dniestrowskim, w Jużnoukraińsku. W Kijowie udało się zainicjować powstanie nowego formatu festiwalu połączonego z warsztatami „Impuls Polskości” (2020, 2021).

W każdym oddziale naszej organizacji odbywają się koncerty, obchody z okazji polskich świąt państwowych (Dnia Niepodległości, Dnia Konstytucji itp.). Z okazji świąt religijnych organizowane są jasełka, festiwale i konkursy polskich kolęd i pastorałek, np.: Konkurs kolęd w Korosteniu, czy też w Kijowie, gdzie zapoczątkowano Festiwal polskich kolęd i pastorałek „ Hej kolęda, kolęda!” z możliwością uczestnictwa zdalnego, co umożliwia wszystkim chętnym zaprezentowanie swojego twórczego dorobku, niezależnie od kraju, w którym się obecnie znajdują. W ramach spotkań poetyckich odbywają się wieczory poetyckie i konkursy recytatorskie dla dzieci i młodzieży. Dla pogłębienia wiedzy z zakresu języka i kultury polskiej organizowane są wyjazdy dla dzieci i młodzieży na międzynarodowe imprezy do Polski, takie jak: festiwale, warsztaty artystyczne, konkursy recytatorskie.

W 2023 r. obchodziliśmy 35-lecie ZPU. Z tej okazji zorganizowano wydarzenie pt.: „Smutek ma kolor…”, które zaprezentowało działalność polskich organizacji zrzeszonych w ZPU w dzisiejszej rzeczywistości. […]

W ramach sprawozdania z obszaru kultur, na podstawie materiałów przysłanych przez delegatów, powstał katalog prezentujący działalność poszczególnych organizacji zrzeszonych w ZPU.

(Informacja opracowana przez Lesię Jermak)

SZKOLNICTWO

Ogólny obraz stanu nauczania języka polskiego i kultury polskiej w stowarzyszeniach polskich ZPU między Kongresami (VIII i XI) na podstawie informacji podanych przez organizacje.

Wydarzenia i konkursy organizowane przez organizacje:

– Narodowe czytania

– Olimpiady języka i literatury polskiej,

– Organizacja konkursów recytatorskich

– Organizacja małych form teatralnych

– Otwarcie i zakończenie roku szkolnego,

– Konkursy prac plastycznych (np. Niepodległa Polska, 100 rocznica urodzin Papieża, warsztaty okolicznościowe)

(Informacja opracowana przez dr Olgę Pawluk, dr Natalię Szumlańską)

BADANIE POTRZEB ORGANIZACJI CZŁONKOWSKICH ZPU

Podczas obradowania IX Kongresu ZPU miało miejsce badanie potrzeb organizacji przez ankietowanie delegatów zorganizowane przez Jerzego Wójcickiego (członka ZG ZPU).

– Główne kierunki naszej dalszej działalności – kultura i oświata.

– Oczekiwania wobec nowych władz -wsparcie w realizacji projektów, poczucie bycia częścią polskiej społeczności Ukrainy.

Niżej przedstawiamy rezultaty:

Jakie wspólne działania najlepiej realizować pod egidą ZPU?

– imprezy i wydarzenia kulturalne (festiwale, konkursy, olimpiady)

– nauka języka polskiego i historii Polski

Czego Pan/Pani oczekuje od przyszłego Prezesa i Zarządu:

– wsparcia w realizacji własnych projektów

– poczucia bycia członkiem społeczności polskiej w Ukrainie

Od ilu lat Państwa organizacja należy do ZPU?

– 5-10 lat

– 10+ lat

Główne kierunki działalności waszej organizacji?

– kultura

– oświata

NOWE WŁADZE ZWIĄZKU POLAKÓW UKRAINY 2024-2028

Prezes:

Lesia Jermak

Wiceprezes:

Stanisław Kostecki

Zarząd Główny:

Switłana Bułanowa (Kijów)

Igor Janiszewski-Chłystow (Nowa Kachowka)

Lidia Jegorowa (Zaporoże)

Ludmiła Kotyk (Chmielnicki)

Wiktoria Laskowska–Szczur (Żytomierz)

Wiktor Marenycz (Kremenczug)

Walentyna Pasiecznik (Szepetówka)

Maria Piwowarska (Żytomierz)

Andżelika Płaksina (media)

Aleksandr Polaczok (Kropiwnicki)

Halina Pomazan (Krzywy Róg)

Rościsław Raczyński (Kijów)

Jerzy Sokalski (Berdyczów)

Jerzy Wójcicki (Winnica)

Switłana Zajcewa-Wiełykodna (Odessa)

Komisja Rewizyjna:

Wioleta Fedczyszyna (Kijów)

Maryna Gorbacz (Kramatorsk)

Natalia Manijczuk (Szepetówka)

Oleksy Mazur (Winnica)

Ludmiła Wolska (Żytomierz)

25 października 201424 listopada 2014 zpu Galeria

Sprzątanie Polskiej Części Polskiego Cmentarza w Kijowie

Sprzątanie Polskiej Części Polskiego Cmentarza w Kijowie w przededniu Zaduszek.

23 października 201424 listopada 2014 zpu Galeria, Życie wspólnoty

Polską Szkołę Sobotnią w Kijowie otwarto?

Otwarcie polskich szkół w Żytomierzu i Kijowie, gdzie zamieszkuje największa liczba Polaków (49 tys. w obwodzie żytomierskim i ok.10 tys. – Kijów i obwód) było jednym z podstawowych zadań rozpatrzonych na VII Kongresie Związku Polaków Ukrainy, który odbył się 1-2 grudnia 2012 roku.

Aktualnie otrzymaliśmy ponad 50 wniosków od rodziców pragnących nauczać swe dzieci mowy swych przodków, jak też literatury, historii, geografii, etnografii Polski.

Biorąc za podstawę rozporządzenie Ministerstwa Oświaty i Nauki Ukrainy i (ówczesnego) Państwowego Komitetu Ukrainy ds. Narodowości i Migracji nr 778/49 z dnia 06.10.2004 Związek Polaków Ukrainy wystosował list do ministra Oświaty i Nauki Ukrainy Kwita S.M. z prośbą o zezwolenie na otwarcie Polskiego Ośrodka Kulturalno-Oświatowego dla polskiej diaspory stolicy (Polskiej Szkoły Sobotniej).

W liście akcentowaliśmy potrzebę nauczania bezpłatnego, co ujęte jest w artykułach Konstytucji Ukrainy.

Po długotrwałych pertraktacjach z przedstawicielami władz oświatowych okazało się, że w żadnej ze szkół Kijowa nie znalazło się miejsca dla nauczania takiego rodzaju. A nasze potrzeby to (uwzględniając różny wiek dzieci) zaledwie dwie trzy sale klasowe i to do dyspozycji w dni sobotnie, kiedy, jak wiadomo, w szkołach nie ma zajęć.

W charakterze kompromisu zaproponowano nam miejsce w Liceum Polityki Praw i Języków Obcych, funkcjonującym przy szkole nr 106 (pod adresem: ul. Niekrasowa 4). Dyrektor Liceum Pacharewa G.W. z początku wyraziła zgodę udostępnić dwie sale klasowe w soboty, począwszy od października 2014 r. Jednakże tuż przed otwarciem szkoły odmówiono nam bezpłatnego udostępnienia pomieszczeń.

Zważywszy na wagę kwestii oraz ogromne zainteresowanie rodziców w tej sprawie ZPU postanowił dokonać otwarcia takiej szkoły na bazie bardzo skromnych objętościowo pomieszczeń biura ZPU, które organizacja nasza dzierżawi na ogólnych zasadach.

Takie wyjście z sytuacji traktujemy jednak jako rozwiązanie tymczasowe i nie tracimy nadziei na okazanie dobrej woli stron, od których zależy należyte zaspokojenie potrzeb obywateli.

Antoni STEFANOWICZ

24 września 201420 maja 2015 zpu Galeria, Życie wspólnoty

Posiedzenie ZG ZPU

20 września 2014 r. w Kijowie odbyło się posiedzenie ZG ZPU. Gościem posiedzenia był Konsul Generalny RP w Kijowie p. Rafał Wolski, który wystąpił z informacją o sprawach wizowych dla polonii ukraińskiej oraz odpowiedział na różne pytania.

Na posiedzeniu rozpatrzono pytania porządku dziennego: informacja prezesa o działalności ZPU w latach 2013-2014, o przeprowadzeniu Festiwalu Polskiej Piosenki 8 listopada 2014 r., prenumeracie gazety „Dziennik Kijowski”, nauczaniu języka polskiego oraz założeniu szkoły sobotniej w Kijowie, której statut zatwierdzono przez członków ZG ZPU. Zaproponowano również założyć Stowarzyszenie Prawników Polskich na Ukrainie.

Przeprowadzono zmiany do składu ZG ZPU i dookoptowano nowych członków ZG ZPU: p. Natalia Iszczuk-Kostecka (Prezes Związku Szlachty Polskiej w Żytomierzu), p. Wiolleta Fiedczyszyna (Doktor prawa), p. Maksym Kwasznin (Członek Oddziału ZPU w Borodiance).

Obecny skład ZG ZPU rozmieszczony na naszej stronie internetowej.

15 sierpnia 201424 listopada 2014 zpu Galeria

Dzień Wojska Polskiego w Rasce

24 maja 201424 listopada 2014 zpu Galeria

Uroczystości z okazji Dnia Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskich

2 grudnia 201315 maja 2023 zpu Galeria, Życie wspólnoty

Ćwierćwiecze naszej konsolidacji

Kulminacyjnym ogólnokrajowym akcentem obchodów25-lecia Związku Polaków na Ukrainie stała się uroczysta akademia, która odbyła się 30 listopada w stolicy Ukrainy. Na miejsce jej przeprowadzenia całkiem trafnie wybrano Kijowski Dom Nauczyciela, gdyż przecież oświata, obok kultury, jest najważniejszą domeną w działaniach ruchu polskiego na Ukrainie.

Ławy Sali Posiedzeń,(w których, nota bene, w dalekim 1917 roku zasiadali deputowani Ukraińskiej Centralnej Rady – m.in. reprezentujący narodowości ówczesnej Ukrainy) zapełnili działacze polskich organizacji społecznych z niemal wszystkich regionów Ukrainy, polscy dyplomaci, przedstawiciele Ministerstwa Kultury Ukrainy, obwodowej i miejskiej administracji, duchowni, pracownicy placówek oświatowych a także dostojni goście z Polski.

W podniosłej i przyjaznej atmosferze zebrani przyjmowali brawami liczne przemówienia, pozdrowienia i gratulacje. W swoim wystąpieniu przewodniczący Komisji Łączności z Polakami za Granicą Sejmu RP Adam Lipiński składając gratulacje i życzenia pomyślnego rozwoju organizacji m.in. powiedział:

„W Polsce w kwestiach solidarności z Polakami na Wschodzie nie ma żadnego sporu, wszyscy są za tym, aby wam pomagać. Taka jest powinność wszystkich działaczy politycznych, taka jest powinność polskiego Sejmu, a zatem i drzwi komisji, której przewodniczę są dla was zawsze otwarte”.

Mówiąc o Karcie Polaka zaznaczył, iż poczynione zostaną kroki, mające na celu uproszczenie zasad otrzymywania tego dokumentu przez osoby, mające udokumentowane polskie pochodzenie.

Dyrektor Departamentu ds. Religii i Narodowości Ministerstwa Kultury Ukrainy Mychajło Moszkoła odczytał list gratulacyjny Ministra Kultury Leonida Nowochat’ki, w którym pisze się m.in.: „Ćwierćwiecze istnienia ZPU – to data, która jest świadectwem głębokiej dojrzałości obywatelskiej waszej organizacji i jej niezachwianego autorytetu. Cieszy nas, że polska wspólnota Ukrainy wykazuje wielką aktywność w dążeniach do zachowania swojej historii, kultury, języka i tradycji narodowych, co sprzyja demokratycznemu rozwojowi społeczeństwa ukraińskiego”.

Konsul Generalny w Kijowie Rafał Wolski, składając gratulacje w imieniu Ambasadora RP na Ukrainie, oświadczył: „Pragnę wyrazić wdzięczność za wierność Polsce, niezmiennie demonstrowaną przez Rodaków z Ukrainy, a zarazem zachęcić do wzmożonego brania odpowiedzialności za przetrwanie żywiołu polskiego i przyszłość naszej diaspory nad Dnieprem, Słuczą, Dniestrem i Bohem. Niepodległa Rzeczpospolita liczy na stały dialog z Polonią i Polakami za granicą oraz ich zaangażowanie w promowanie Polski w krajach, w których żyją. Ufam, że między innymi to właśnie Polacy ukraińscy są i będą zawsze rzecznikami zbliżenia naszych narodów, propagatorami bliskich mieszkańcom naszego Kraju europejskich wartości, lojalnymi obywatelami niepodległej Ukrainy”.

Motywem przewodnim pierwszej części spotkania były sprawy powiązane z historią powstania ZPU, jego rozwojem i miejscem, które organizacja zajmuje obecnie wśród społeczności polskiej Ukrainy. Gros tych zagadnień ujął w swoim referacie prezes ZPU Antoni Stefanowicz. Na wstępie przypomniał on nazwiska inicjatorów, prekursorów i architektów odrodzenia polskości na Ukrainie, społeczników świadomych odpowiedzialności i wielkich obowiązków wobec Polaków, zamieszkałych na Ukrainie, wspierających sprawę jedności ruchu polskiego. W tym kluczu zaprosił do głosu obecnych na sali weteranów organizacji, w tym – Adolfa Kondrackiego, Franciszka Micińskiego, Anatola Święcickiego.

Mówiąc o nauczaniu języka polskiego – jednym z ważnych zadań, wytyczonych jeszcze na I Kongresie – zaznaczył: „Witaj słowo polskie” to nadal aktualne i niezwykle ważne hasło, gdyż poprzez znajomość języka, historii i kultury można ocalać i podtrzymywać polskość”. Celem priorytetowym w tej kwestii – podkreślił – pozostaje otwarcie szkół polskich, przede wszystkim w Kijowie, Żytomierzu oraz w innych miejscowościach. Przy tym należy pamiętać, że podobne przedsięwzięcia zależne są od wielu decydentów, w tym także woli rodziców przyszłych uczniów, zaś niemal cała organizacja procesu nauczania jak i jego materialne wsparcia spoczywa przeważnie na barkach stowarzyszeń polskich. Chętnych do nauczania się języka polskiego jest coraz więcej, niestety, takim szkołom brakuje pomieszczeń i wykwalifikowanych nauczycieli.

Mówiąc o naszych mediach, mówca podkreślił: „Polskie periodyki w dzisiejszej Ukrainie są jednym z instrumentów odzyskania społeczno-kulturowej tożsamości Polaków, w dużej mierze zatraconej po przejściach totalitaryzmu. Niewątpliwą wartością tych wydań jest to, że ukazują się w języku polskim, gdyż język jest jednym z najistotniejszych elementów integrujących, a ponadto w sytuacji faktycznej nieobecności książki i prasy z Polski na rynku Ukrainy regionalne gazety polskie stają się tu praktycznie jedynym źródłem polskiego słowa drukowanego”.

A. Stefanowicz poruszył też ważny kierunek w działalności organizacji polskich, jakim są sprawy związane z reprodukcją elity i inteligencji. Stwierdził, iż wysyłanie młodzieży na studia do Polski, jako przedsięwzięcie mające na celu podnoszenie poziomu oświatowego i zawodowego, niestety, niewiele zmieniło w tej materii, jako że absolwenci polskich uczelni po skończeniu studiów przeważnie nie powracają na Ukrainę. Jego zdaniem pewnym wyjściem są działania Fundacji „Semper Polonia”, która udziela stypendia młodzieży polskiego pochodzenia, studiujących na ukraińskich uczelniach.

Prezes podziękował polskim społecznikom, działającym w różnych regionach kraju za to, iż nie zważając na różnorakie problemy i trudności, niedostatki w finansowaniu wytrwale rozwijają i urozmaicają formy swej działalności rozpowszechniając kulturę polską, kultywując polskie tradycje narodowe, umacniając u Polaków Ukrainy poczucie tożsamości narodowej, pozostając jednocześnie lojalnymi obywatelami państwa zamieszkania.

Oznajmił też, że program imprez kulturalnych prowadzonych przez ZPU systematycznie się wzbogaca, ich geografia obejmuje dziś całą Ukrainę, a wiele zespołów często zapraszana jest na występy do Polski. Grupy twórcze sprawnie prezentują dziś polską kulturę oraz swoje osiągnięcia na Dniach i Festiwalach Kultury Polskiej.

Szczególną uwagę mówca poświęcił pracy Stowarzyszenia Uczonych Polskich Ukrainy, zasadniczym zadaniem którego jest prowadzenie wszechstronnych badań naukowych nad stanem polskiej mniejszości narodowej na Ukrainie, a także pokazanie losów, czynów i roli dziejowej Polaków w dalekiej i niedalekiej przeszłości, wypełnienie białych plam, usunięcie błędnych wizji.

Reasumując prezes ZPU podkreślił, że dla normalnego rozwoju naszej wspólnoty narodowej pierwszoplanowym zadaniem powinno stać się skupienie na takiej działalności, która pozwala nie tylko pielęgnować, pogłębiać swoją tożsamość narodową, rozwijać różnorodne kontakty z Macierzą, ale i osiągać poważne i liczące się pozycje w państwie zamieszkania, posiadać swoich reprezentantów w centralnych i lokalnych organach władzy, zwiększać swoje wpływy i obecność w życiu społecznym, politycznym, kulturalnym.

Kilka spraw ważnych dla każdego Polaka zamieszkującego na Ukrainie poruszył w swoim wystąpieniu Stanisław Kostecki, który w ciągu 16 lat pełnił obowiązki prezesa ZPU. Mówił o potrzebie zakładania szkół, z chociażby 10 procentowym polskim językiem nauczania – szczególnie w obwodzie żytomierskim, gdzie w skali Ukrainy zamieszkuje najwięcej obywateli o polskim pochodzeniu. Przytaczał negatywne przykłady „kancelaryjnego” podejścia przy przyznawaniu Karty Polaka, kiedy to wobec osób (głównie starszych) z bezsprzecznie udowodnionym polskim rodowodem wysuwane są zawyżone wymogi, co do znajomości języka polskiego. Apelował też o wsparcie podpisami listy niezbędnej dla zarejestrowania Partii Polaków Ukrainy. W chwili obecnej 6 tysięcy złożonych podpisów (z 10 tys. wymaganych) uznano za prawomocne.

W finale uroczystej części Akademii Konsul Generalny RP w Kijowie Rafał Wolski wręczył osobom wyróżnionym za wieloletni trud pracy społecznej na rzecz społeczności polskiej listy gratulacyjne od Ambasadora RP na Ukrainie Henryka Litwina.

Część artystyczną jubileuszowej akademii uświetnił, przeplatany burzliwymi brawami, gala koncert, na który złożyły się występy licznych artystów i zespołów taneczno-wokalnych, działających przy polskich organizacjach związkowych w różnych regionach Ukrainy oraz polskiego zespołu z Tarnowa. Wieczorem tego samego dnia w gmachu ambasady RP w Kijowie odbyło się uroczyste przyjęcie z okazji Jubileuszu ZPU. Zapraszając do świątecznego stołu pan Ambasador zwierzył się:„Przyjeżdżając po wielu latach po raz kolejny na Ukrainę nie spodziewałem się nawet, że zastanę Związek Polaków na Ukrainie tak wspaniale rozwinięty (w stosunku do czasów, które pamiętałem z pierwszej swojej misji). Tak, że serdecznie Państwu gratuluję, ale też liczę na dużo więcej. Liczę, że ten wzmocniony Związek, który rozprzestrzenia swoją aktywność na znacznie większe, niż kiedykolwiek terytorium, będzie jeszcze aktywniejszy i, że będzie dla nas nie tylko partnerem w działaniach na rzecz rozwoju kultury w środowiskach polskich, lecz i wspomoże nas w naszej pracy. Pracy skierowanej na umocnienie kontaktów między Ukrainą i Polską, pomiędzy polskimi i ukraińskimi regionami i organizacjami społecznymi naszych państw.

Ambasador przeprosił też za swoją nieobecność na jubileuszowym spotkaniu, wywołaną obowiązkami natury dyplomatycznej, powiązanymi z nadzwyczajną sytuacją zaistniałą po nocnym zastosowaniu siły wobec demonstrantów na kijowskim Majdanie Niepodległości, konkludując: „Nie wątpię, że Polacy w dzisiejszej Ukrainie są tą częścią społeczeństwa, która uczestniczy w tworzeniu rzeczy dobrych, przyjaznych, pokojowych i twórczych”.

Stanisław PANTELUK

Zdjęcia: Andżelika PŁAKSINA

20 kwietnia 20134 września 2014 zpu Galeria, Życie wspólnoty

70. rocznica zagłady wsi Raska

Zofia (Zosia) Habłowska – mieszkanka Rask, jedna z pięciu żyjących dziś świadków tragedii, która w 1943 roku była dziewięcioletnią dziewczynką

O świcie 11 kwietnia 1943 nikt nie przypuszczał, że oto budzi się ostatni dzień w wieloletniej historii wioski Raski. Jeszcze nie wzeszło słońce, kiedy hitlerowcy wraz z policajami wdarli się do sennej jeszcze wioski. Nie omijając ani jednej chaty, nie litując się nad żadną z rodzin, oprawcy wypędzali wieśniaków z domostw na podwórza – nie szczędząc starców, dzieci, matek z niemowlętami. A chaty podpalali.

Słupy ognia, czarny dym, jęki osłupiałych ludzi i wycie psów zlewały się w rozdzierające widmo i czarnym kirem pokrywały wioskę. Przestraszonych ludzi bezlitośni kaci spędzili na przesiekę w sosnowym lesie, nieopodal cmentarza, gdzie mężczyznom rozdali, zawczasu przygotowane łopaty zmuszając ich do kopania, jakoby rowów przeciwczołgowych.

Prezes ZPU Antonii Stefanowicz złożył kwiaty na grobie pomordowanych mieszkańców Raski

Nikomu nie przyszło wtedy nawet na myśl, że doły te kopią dla samych siebie. Okupanci mszcząc się za współpracę wieśniaków z partyzantami rozstrzelali tu ponad 600. bezbronnych mieszkańców Raski wszyscy z których byli etnicznymi Polakami. Wśród pomordowanych było 215 dzieci. Wieś doszczętnie spalona i z premedytacją ogołocona z mieszkańców przestała istnieć.

Zbrodni tej nie udało się jednak wytrzeć z ludzkiej pamięci.

Corocznie w rocznicę tragedii 11 kwietnia przychodzą na to święte miejsce mieszkańcy okolicznych wsi, aby oddać hołd wszystkim bestialsko zamordowanym ofiarom, tym, którzy nie spotkają już nigdy żadnej wiosny.

A tegoroczna wiosna jest szczególną, gdyż jest to już siedemdziesiąta wiosna, dzielącą nas od tych wstrząsających wydarzeń. Stąd też, jak i w lata poprzednie tak i w tym roku 11 kwietnia na placu sąsiadującym z miejscem masowej zagłady odbył się uroczysty wiec-requiem, na który gromadnie przybyli mieszkańcy okolicznych miejscowości.

Na uroczysty wiec-requiem gromadnie przybyli mieszkańcy okolicznych miejscowości (blisko 1000 osób), wśród których, co cieszy, dominowała młodzież szkolna

Ceremonię Pamięci rozpoczęła minuta milczenia. Rozległa się trzykrotna salwa karabinowa, po czym do mikrofonów zaproszono chętnych do wyrażenia swych uczuć i wspomnień.

W uroczystościach wzięli udział przedstawiciele władz lokalnych, w tym: przewodniczący Administracji Państwowej stolicy rejonu, osiedla typu miejskiego Borodzianki Gieorgij Jerko, wiceprzewodniczący Rady Rejonu Borodziańskiego Serhij Kołosowskyj, wiceprzewodniczący Borodiańskiej Administracji Państwowej Wołodymyr Worobiow, przewodnicząca Piskiwskiej Rady Wiejskiej Nadija Stecenko, prezes Związku Polaków Rejonu Borodziańskiego Arsenij Milewski, weterani II wojny światowej, przedstawiciele organizacji kombatanckich, zrzeszających żołnierzy, którzy walczyli w Afganistanie. Był też wiejski starosta, deputowany Rady Wiejskiej p. Kowalski W.D. dzięki staraniom którego u stóp pomnika poległym umieszczona została zaktualizowana granitowa tablica pamiątkowa z napisem w języku polskim.

„A pamięć o nich będzie żyła przez długie lata w naszych sercach”. Polski akcent uroczystości. Organizatorzy i przedstawiciele władz lokalnych w skupieniu słuchają polskiego wiersza poświęconego poległym

W imieniu delegacji Związku Polaków Ukrainy wzruszające przemówienie wygłosił prezes ZPU Antonii Stefanowicz. Dobitnie zabrzmiały słowa Konsula Generalnego RP w Kijowie: „Oby tragiczny los niewinnie zamordowanych pozostał ostrzeżeniem przed demonami nienawiści politycznej, narodowej, rasowej, które rozpętała na Ukrainie okupacja hitlerowska w latach II wojny światowej!”

Znamienną odezwą do dorosłych, którzy kierują dziś losami państwa, stały się wypowiedzi ujęte w rzetelnie przygotowanym memorialnym programie słowno-muzycznym. „Podajmy sobie ręce i nie dopuśćmy by w nasze serca wkradła się nienawiść i bezduszność wzajemna wrogość i agresja” – apelowali uczniowie teteriwskiej szkoły. Występowali przedstawiciele mieszkańców miejscowości sąsiadujących z Raską, którym dzięki szlachetnym działaniom dobrych ludzi udało się uniknąć masakry, która też nad nimi zawisła. Ojciec Krzysztof odprawił uroczystą Mszę żałobną. Na grobach poległych złożono wieńce i zapalono świeczki.

Delegacja Związku Polaków Ukrainy z organizatorami wiecu-requiem

Dziś na zgliszczach Raski znów osiedlają się ludzie. Ich liczba przekroczyła 130 mieszkańców. Są też wśród nich potomkowie Polaków. Żyją jeszcze świadkowie tej bestialskiej masakry Raski – jednej z 330 wsi zgładzonych z powierzchni ziemi przez nazistowskich okupantów na Ukrainie.

Jednym z organizatorów wiecu -requiem był prezes Związku Polaków Rejonu Borodziańskiego Arsenij Milewski. W tym roku z jego inicjatywy, podtrzymanej przez aktywnych sportowców – uczniów i studentów, odbędzie się turniej poświęcony tej tragicznej dacie. Pan Arsenij obowiązki pedagogiczne łączy z pasją badacza historii swego kraju. Poniżej publikujemy pierwszą część jego szkicu poświęconego historii wsi Raski.

Żródło: Dziennik Kijowski

22 lutego 20134 września 2014 zpu Galeria, Życie wspólnoty

Kalejdoskop piosenek polskich

Finał Konkursu Piosenek Karaoke. Milena Jermak i Michał Bobrowski w piosence „Bo wszyscy Polacy”

Już po raz siódmy w pomieszczeniu Centrum Kultury dla Dzieci i Młodzieży Sołomiańskiej dzielnicy Kijowa odbył się Konkurs Piosenek Karaoke, zorganizowany przez Kijowską Młodzieżową Asocjację „Młodzi i kreatywni”, zaś po raz pierwszy dołączyli do nich „Polanie znad Dniepru”.

Według statystyki liczbę użytkowników języka polskiego można szacować na ponad 45 milionów osób, z czego ok. 38 milionów mieszka w Polsce. Natomiast 7 milionów osób, które posługują się językiem polskim to liczne grupy Polaków lub osób polskiego pochodzenia, często już od kilku generacji mieszkających poza granicami Polski, m. in. w USA, Kanadzie, Australii, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Francji, Kazachstanie, a także na Litwie, Białorusi i na Ukrainie.

Najmłodsi uczestnicy konkursu. Solistka Jaryna Werysocka

W po brzegi wypełnionej sali przez tych, którzy znaleźli czas, aby pomimo swoich codziennych obowiązków, razem pobawić się i pośpiewać, odbył się Konkurs Piosenki Karaoke pod hasłem:„Piosenki miłe sercom naszym – śpiewajmy razem!”. Na ten siódmy z rzędu konkurs zawitała niespotykana dotąd liczba zawodników i gości pragnących zaprezentować swoją wiedzę i umiejętności. Aż 97 osób wzięło udział w 4 kategoriach wiekowych konkursu. Taka frekwencja jest dowodem tego, że uczenie się języka polskiego może być niezłą zabawą i przygodą. Swoją obecnością zaszczycili nas szanowni goście: Pani Ambasadorowa Anna Litwin, Prezes Związku Polaków na Ukrainie p. Antoni Stefanowicz, znakomita muzykolog p. Olga Karaczarowa.

Najmłodsi uczestnicy konkursu dzieci w wieku przedszkolnym dopiero zaczęły poznawać język polski, ale wraz z „KREATYWNĄ” nauczycielką Larysą Bułanową śpiewają już po polsku znane każdemu z dzieciństwa piosenki.

W drugiej kategorii dzieci w wieku wczesnoszkolnym zadebiutował chór Liceum „Prestiż”, uczniowie którego uczą się polskiego jako drugiego języka obcego, a także dzieci ze Szkolnego Punktu Konsultacyjnego przy Ambasadzie RP w Kijowie z nauczycielką p. Elżbietą Fejner.

Organizatorki i goście imprezy

Muzyka nie tylko daje nam ukojenie i dostarcza rozrywki. Jest czymś więcej. Człowieka można poznać po muzyce, jakiej słucha. Młodzież gimnazjalna i ze szkół średnich w sposób szczególny to potwierdziła, gdyż w tej kategorii wystąpiły drużyny przygotowane przez dwie nauczycielki z bardzo różnorodnie dobranym repertuarem. Samodzielnie dobrane piosenki „A wszystko to”, „Zaśnij”, stroje i dekoracje do wykonywanych utworów przygotowali „MŁODZI” wraz z p. Swietłaną Bułanową.

Drużyna „Polan znad Dniepru”, dopiero rozpoczynających swoją przygodę z językiem polskim, który poznają w Szkole Ogólnokształcącej nr 175 na zajęciach fakultatywnych z p. Lesią Jermak przygotowały bardzo trudne pod względem językowym piosenki: „Chodź pomaluj mój świat”, „Lepszy model”. Sala gorącymi brawami, uśmiechem a czasem wsparciem wokalnym towarzyszyła występom każdej z drużyn we wszystkich kategoriach.

Najstarsi zawodnicy „Polanie”

„Nie ważne gdzie i kiedy, nie ważne ile masz lat, jeżeli chcesz śpiewać to śpiewaj niech cię usłyszy cały świat” – z taką dewizą na scenie zaprezentowała się ostatnia drużyna konkursu w kategorii dorośli. Starsi „Polanie” przygotowali do konkursu piosenki „Dumkę na dwa serca”, „Na dobre i na złe” i na koniec cała sala rozśpiewała się z „Polanami” w starej, lecz bardzo lubianej piosence „Kolorowe jarmarki”.

Każdy uczestnik konkursu został odznaczony dyplomem oraz słodkim upominkiem od Ferro Rocher, który od roku dodaje słodką radość naszym dzieciom wraz z p. Mariolą Mikołajczak.

Organizowaliśmy tą imprezę celem promocji języka i kultury polskiej dla Polaków mieszkających w Kijowie. Miała też ona służyć rozwijaniu umiejętności językowych osobom uczących się polskiego i nie zabrakło w niej również momentów integracyjnych, takich jak wymiana doświadczeń i nawiązywanie kontaktów wśród jej uczestników.

Pokazaliśmy, że hasło przyświecające spotkaniu „Piosenki polskie miłe sercom naszym – śpiewajmy razem” sprawdziło się oraz, że można się świetnie bawić ucząc i uczyć się, bawiąc…

Lesia JERMAK

Żródło: Dziennik Kijowski

22 lutego 20134 września 2014 zpu Galeria, Życie wspólnoty

„Wszyscy jesteśmy ambasadorami Polski, wszyscy służymy pod tą samą flagą”

Warszawa – 2 maja 2013 r. Podczas świątecznego spotkania w przedstawicieli Polonii świata. Na zdjęciu (w pierwszym rzędzie od lewej) : Emilia Chmielowa – prezes FOPnU, Halina Miziniak – wiceprezes Rady Polonii Świata, Tadeusz Pilat – prezydent Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych, Antonii Stefanowicz – prezes ZPU

Wspólne obchody 2 maja – Święta Flagi Rzeczypospolitej Polskiej oraz Dnia Polonii i Polaków za Granicą – rozpoczęły się w Warszawie przemarszem Polonii i zaproszonych gości sprzed Domu Polonii przez Krakowskie Przedmieście na plac przed Pałacem Prezydenckim gdzie w samo południe odbyła się uroczystość podniesienia flagi państwowej oraz wręczenie flag jednostkom wojskowym, organizacjom pozarządowym, szkołom i organizacjom polonijnym.

Irena Perszko dyrektor Domu Polskiego w Żytomierzu z zaszczytnym prezentem – flagą państwową Rzeczypospolitej

Z rąk Prezydenta RP biało-czerwone Flagi odebrali też przedstawiciele Polaków Ukrainy Irena Perszko – dyrektor Domu Polskiego w Żytomierzu i hm. Aleksander Radica – komendant Hufca „Wołyń” z siedzibą w Równem.

Następnie goście polonijni udali się do Domu Polonii gdzie Prezydent RP Bronisław Komorowski i prezes Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” Longin Komołowski odsłonili popiersie Ignacego Jana Paderewskiego otwierając tym Salon Muzyczny nazwany jego imieniem. Rzeźba przedstawiająca mistrza jest dziełem dłuta młodego rzeźbiarza z ukraińskiego Kosowa Wasyla Dutki.

Uroczysty koncert „Paderewski w Domu Polonii” z okazji otwarcia Salonu Muzycznego im. Ignacego Jana Paderewskiego w Domu Polonii w Warszawie zagrała Orkiestra Kameralna Filharmonii Lwowskiej, pod batutą Wołodymyra Sywohyba

Prezydent Bronisław Komorowski dziękował działaczom polonijnym za ich zaangażowanie w działalność służącą temu, aby „polskość trwała, a Polacy mieli silne poczucie związku z Ojczyzną”. Prezydent podkreślił, że ma świadomość, iż w Domu Polonii spotyka się z gronem ludzi najbardziej zasłużonych i najgłębiej zaangażowanych w sprawy życia polskiego i polonijnego. Dodał także, że rozumie, iż ta ich działalność wiąże się najczęściej nie tylko ze splendorem i honorami, ale z koniecznością poświęcenia prywatnego czasu na sprawy polonijne w imię polskości i jedności w każdym z krajów europejskich i prawie w każdym kraju świata”.

Na dalszą część obchodów goście polonijni pojechali do Pułtuska, gdzie w Domu Polonii na Zamku w Pułtusku nastąpiło odsłonięcie tablicy poświęconej Prezydentowi RP Ryszardowi Kaczorowskiemu.

Żródło: Dziennik Kijowski